کاش روزی من وتو با هم بودن را بار دیگر تجربه می کردیم

راستش را بخوای دلم می خواد هر روز ساکت وارام در کنارت بمانم

وقتی که رفتی دوست داشتم با تو به دنیای که به ظاهر فانی وزودگذر بود بیایم

اما ای کاش چنین می شد می دونم میگی دلت گرفته منم میگم اره درست متوجه

 شدی دلم گرفته که به تنها تکیه گاهم یعنی تو پناه اوردم توای که بدون هیچ دغ دغه

  ای درگوشه ای ارمیده ای کاش می شد که بیای  .بیای وبدانی که در نبودت چه بر

سرم می ایدوقتی که نیستی حرفهایم را با نوشتهایت وان تصاویر زیبای ارامگاه عش

  عشق میگویم .میگویند .که دیوانه ام  ومن هم سرم را به نشانه تائید حرفشان تکان

 میدهم اره دیوونه ام زیرا تورا با اینکه رفته ای ومرا با این همه نامردی در گوشه ای از

این دنیاتنها گذاشته ای می پرستم بدون که هر روز درهر جای که باشم باتو هستم

باتو با خیالت وبا فکرت روزم را به شب وشبم را به روز می سپارم

راستی چند روزیست که می نویسم از تو می نویسم

زیرا که دوستت می دارم ونمی خواهم بدون تویا حتی بدن خیالت لحظه ای باشم

کاش چرخ روزگار ما را درکنار هم قرار می داد

کسی که به فکر تو به یادت وبرای تو زندگی می کند وروزگار رابه دست باد می سپارد

                                                                   تقدیم به تو با احترام:م

                                   نمی خوام غیر تو با کس بمانم

می شه افسا نه ها رو زندگی کرد

                                       اگه حق با من دیوا نه باشه

تقدیم به محبوبم:

سوختنی که در حال آب شدن

وچشمانی که پر از انتظار

انتظاری که در پایانش به پوچی می رسد

ولی با این همه با یادت وبا نامت روز گارم را سپری می کنم

با دیدنت بهارم آغاز می شودوبا رفتنت خزانم شروعی دوباره می یابد

ای شمع بی پایان زندگیم برای وجودی که تو را می پر ستت.بمان

                              کاش صنو برها امدنت را جشن می گرفتن

                                                                     تقدیم به یاس زندگیم:م.م     

  اید دیدنت برایم مانند بهاریست که با بوی خوشش در اطراف طنین انداز می شود

زندگی را با خوب وبدش بخاطر وجودت دوست می دارم

وعشق را به منز له دوستیمان همیشه درقلبم جای می دهم

کاش بهارم باتو رونق می گرفت وزندگیم سامانی

ای کاش که ای کا شها نبود

نمی دونم از شمای که مطا لبم را می خوانی با چه زبانی قدر دانی کنم که لیاقتتان

    باشد  با این همه از اینکه قدم رنجه فر مودید وبه کلبه حقیر سری زدید  تشکر

    می کنم امیدوارم  از مطا لبم خسته نشید با نظرات خود مرا یار فر ماید تا بتوانم

بهتر بنویسم وهر روزم بهتر از روز قبل باشد باکمال تشکر

                                                                               کوچکتان :خانم موسوی

 شاعرانه قدم میزدم وامروز برای دیدنت چشمانم رو به دریاست نمی دانم چه بگویم

  که روزگار چرا با ماچنین میکند ولی در هر کجا از این دنیا باشی می دانم که کسی

 چون تو را دارم که برام بیتابه برای همین است که بی تابت می مانم کاش در کنارم بودی

ای که درسر زمین دور دستی بدان که دوستت می دارم

کاش بدانم که دوستم می داری

ای که از من دور ودر فکر منی                       با خبر باش که دنیای منی

                      تقدیم به تو که محبوبم می مانی

آره مثل من که بفکرت هستم خیلی دلم برات تنگ شده ولی چه فا یده انگار توی دل توقلبی وجودنداره

حتما وجود نداره چون آگه وجود داشت می دونستی که چقدر دوستت داشتم واینقدر بی اعتنا از

همه چیز نمی گذ ا شتی کاش روزی برسه که از کارت پشیمون بشی ولی اون روز زود باشه

 میزان علاقه ام رامی دانستی وان را ارج ننهادی

کسی که وفایش را به پای کسی چون تو  نهاد و لیاقتش را نداشتی

ای کاش هیچ وقت چشمانم چشمان ناپاکت را نمی دید

 وخود را در کوچه پس کوچه های که به اصطلاح عشق می گویند گم نمی کرد

اگر می گویم چشمان ناپاکت برای این است که نمی دانم آدمی چون تو راکه امروز

   دلت با این وفردا با دیگریست را چه بگو یم مگر به غیر از این هم میتوان چیزی گفت

کاش می شد که همیشه مثل همان روزها بودهمان روزهای که گرچه تنها بودم ولی

شاد بودم ودلم هم با یکی آنهم یگانه بی همتا بود

نمی دانم شاید ماجرای من وتو فقط تنبیه ای برای من بود

تنبیه ای به قول معروف تا من باشم کسی را بخاطر بازی عشق به تمسخر  نگیر م

 نمی دانم که چرا قلم من جز حرفهای تلخ چیز دیگری نمی تواند بنویسد

شاید بخاطر آن باشد که خیلی از قافله عشق دورم

                                                     تقدیم به قلب شکسته ام 

ولی این بار آنچنان لرزاندی که دگر بار نیست ونابود شدم

بر صفحه خیالم تو را با همه بی مهریت زیباوزیباتر ساختم

نا مهربانی وبی مهریت را با همه دردش بجان پذیرفتم

ولی ای کاش می دانستم چرا

چراباید منی که حاضرم هر چه بگوی آنی شوم که تو خواهی

منی که جز مهربانی چیزی بر تو عرضه نکردم ونمی کنم

جز مهربانی چیزی هم نمی خواهم لایق نا مهربانیهایت باشم

چرایش را نمی دانم

آه که سردیت مرا نسبت به همه چیز سرد می کند

می دونی امشب دلم برابر هزاران شب بی انتها گرفته بود

هزاران شبی طو لانی کاش زود به پایان رسد

خواستم اشک را بر گونگانم جاری سازم

تا شاید بتوانم کمی خود راراحت کرده باشم ولی باز نشد

تا جای که دیگر شرمم امد چرا شاید وجود کسی مرا به شرم داشتن وادار ساخته بود

دلم می خواست فریاد بزنم تا که فریادم به گوش تو رسد

اما فریادی که پاسخی نداشته باشد را چه سودیس

در عالم تنهائیم دردلم اشک ریختم

وهر بار نامهربانیت بردلم تیشه می زد وریشه ام از درون قطع می کرد

ومرا به نیستی هدایت می کرد

مگر چه کرده بودم نمی دانم

                      تقدیم به تو با نهایت احترام

       غم هجر ان تو را چاره زحالی بکنیم

دل بیمار شد از دست رفیقان مددی

 تا طبیبش به سر آریم ودوای بگنیم

آنکه بی جرم  برنجید وبه تیغم زدو رفت

بازش آرید خدا را که صفای بکنیم

مدد از طالب رندانه طلب ای دل در نه

کار صعب است مبادا که خطای بکنیم

که هر چند مرا  از خود برانی ودر سرابه نیستی بی افکنی مهرت از دلم بیر ون نمی رود

وهمچنان نام زیبایت را که به منزله دوستی وعشق نسبت به تو می باشد

در قلبم جای می دهم ونمی گذارم که از بین رود نازنینم بارها گفته ام واین بار  

می نویسم 

که به اندازه وجودم دوستت دارم می دونی وقتی دلم برات تنگ میشه به یاد روزهای از دست رفته

باهم بودنمان اشک می ریزم وآرزوی تکرار دوباره آن روزها را دارم. تکرار شود تا بر جان بی جانم مرحمی باشد

 با تو درتنهائیم از هردیار آشناونا آشنای گوی که دیوانه ای بیش نباشم سخن می گویم

بعد بر سادگیم اشک می ریزم زیرا که در سادگیم تورا که همه زندگیم بودی از دست دادم

میدونی خنده دار که آدم منتظر چیز از دست رفته باشه ولی من هنوز د رانتظارت می مانم

عشق را با تمام سادگیم

دوست داشتن رابا تمام وجودم

محبت ومهربانی را به وسعت دردهای که دارم

به تو یگانه ام به ستاره دلم تقدیم می کنم

تقدیم به توکه قلبم از آن توست

                                                       با نهایت احترام.

صبحی رسید وبایادت بهارم را  آغاز کردم بهاری که تنها وجودت آن را تکمیل میکند نمیدانم کجا ومشغول چه کاری هستی

به هرحال برایت ارزوی سربلندی را دارم تنها کسی که بیادت می ماند

                                                            تقدیم به توای که نشناختمت:ح.م

ولی چرا نمی تونم خودم هم نمی دونم شاید اشکالی توی کارم باشه که خودم ندونم

 ولی اینو می دونم که تنها نیستم بخاطر همین هم امیدوارم

خدایا بخاطر همه چیزهای که بهم دادی ممنونم

خدایا وقتی دلم گرفته سراغت می آم از اینکه درحقم نامردی نمی کنی 

می گم خیلی خوبی وبازهم چشم یاریت رو دارم

                                                                       نوکرت:موسوی

تامرا از این تردیدی که دارم بیرون آوری ناگهان از خوا ب برمی خیزم وبر خودوخیالم می خندم که درچه فکر بیهوده ای به سر می برم

                                      دوست داشتن را تابینهایت تقدیم تو می کنم

قلب بی آلا یشم بودی ومی مانی کسی که روزاش را با نامت آغاز شب رابا یادت به اتمام می رساند

          گلچین روز گار می چیند گلی را زجهان خوشبو تر است

                                                                                       تقدیم به تک سوار قلبم:م

کسی که هرروزدرانتظارت می ماند.ستاره غم:م

                                                                     تقدیم به نامهربانم :ح.م

نمی دانم چرا وچگونه اینچنین شد ولی .کاش زود بیای

                                                       تقدیم به کسی که بهارم از توست ح:م

اما افسوس وصد افسوس که تنها  وجودت را از من دور می کنی و من را با تمام افسردگی که دارم تنها می گذاری .

کاش تو قدر عشق مرا می دانستی و من را در  نیمه راه زندگی تنها نمی گذاشتی با این همه  وقتی به یاد روزهای با هم  بودنمان می افتم به یاد روزهای خوشی که  در کنارت بودم کمی شاد می شوم.

کاش  ان روزها تکرار دوباره ای داشت بعد تو تنها با نوشتهای که از ان توست روزگار را سپری می کنم .

انقدر در انتظارت می مانم که تو بیای  

کسی که همیشه بیادت می ماند   ام .موسوی

تقدیم :به ستاره قلبم ندا بابا زاده

              دلم دلگیر دلتنگ است

                           که هرز نیست گلهایم  

                                      که دست هرز چیدن

                                                 توانس نیست باران

گل خانه بسوزانید

            اسیر دست تقدیر است

                      که جام مستیش

                             دست پلیدی

                                       بی نسیب

                                                    بی عزیزیست

گل خانه بسوزانید

             که مستان غرق گریانند

                         قریب غربت گل

                                 دست هاشان سخت لرزان است

گل خانه بسوزانید

              شیره جانش بخشکانید

                             مردنش سخت

                                             خفتش سخت تر است

گل خانه بسوزانید

                      سخت گریان است

شعر:حمزه محمد نیا

 ولی روزگار با تمام بدیهایش چیزهای را که میخواستم تو خوبم داشته باشی           را از تو  مانند باد برد .

کاش محبت ومهربانیت را  کسی درک می کردودر جواب اینهمه محبتت عشق         را سرلوحه زندگییت قرار می داد .

نمی دانم چه بنو یسم که در خور کسی چون تو بهترینم باشد 

 خوبم:تورا بخاطر استقامتت پاکی روحت ومهربانی تمامت می ستایم

            غروب غمهایت وطلوع سپیده مهربانیت راآرزومندم.

                                                                                                     تقدیم : به ستاره تنهای مادر 

                                        و ین سوخته را محرم اسرار نهان باش

زآن باده که در میکده عشق فروشند

                                   ما را دو .سه ساغر بده وگور رمضان باش

                            که مستانت ره میخانه جویند

 شعر:حمزه محمد نیا

که من دردنیای که فانی وزودگذر است توراپسندیدم وبه وجودت عشق می ورزم عشق می ورزم به اندازه بیکرانها و برایت آرزوی جا ودانگی رامی طلبم

                پس ای اخترتابناکم برایم بمان

                                        برایم بمان زیرا که دوستت می دارم

                تقدیم به تنها عصاره درد مادر

                   گر که افسرده شوی

                        گر که از شاعر خویش

                                   سخت دل مرده شوی

                                                 زندگی باید کرد

                          گر که صد ساله شوی